De natuur zit vol inspiratie en de natuur is dichtbij. Met dit persoonlijke project combineer ik illustratie, tuinieren, fotografie, schatzoeken en natuur. Alles binnen een vast kader; de grenzen van het erf. Het doel is het uiten van een fascinatie voor alles wat natuur genoemd mag worden en het stillen van de honger naar natuurkennis.
Tussen een stuw en een dal vol grasland ligt een halfrond erf met in het midden een sluiswachterswoning. Naast de woning een staat een klein varkensschuurtje, ooit aangepast om te dienen als garage. Op een paar elementen na draagt het geheel nog dezelfde uitstraling als in de tijd van de bouw eind jaren ’20. De woning en het erf zijn gebouwd voor een taak, nut, en niet voor een rijkelijke schoonheid. Een weelderige kweekbloementuin met slingerende tegelpaadjes onder rozenbogen zul je hier dan ook niet vinden.
Het erf is bij lange na geen hectare groot maar het is ook geen enkele vierkante meter. Grootte is dan ook niet belangrijk als alle elementen maar aanwezig zijn. Water is er genoeg in de omgeving en een bak met vers water lokt alles wat wil drinken naar de glazen deuren, daar waar ik ze kan zien. Beschutting is er ook. Een nog jonge haag van de eenstijlige meidoorn omheind het erf waar nodig. Een regelmatige snoei zorgt voor compacte, dichte struiken waar in genesteld wordt. Hier en daar mag het gras, brandnetels en zevenblad groeien voor een goed bedekte en gezonde bodem. Ook hierin houdt zich van alles schuil.
De…
-
Herfst
Het is druk in de voortuin. Het is herfst. Niet zo’n warme nazomer herfst maar een echte. De kou van de winter is in aantocht en dat voel je. Het is druk rond de heg. Na jaren zijn de meidoorns eindelijk groot genoeg om samen een heg genoemd te mogen worden. Behendig en haastig springen de mezen tussen de doornige takken door op zoek naar een snelle maaltijd. Ze lijken stress te hebben van de kou in de lucht en weten dat ze deze winter hun vetreserves mogelijk nodig zullen hebben. Ook de roodborsten en vinken doen mee aan de wedstrijd eet om te overleven. Aan de overkant haalt een gaai eveneens acrobatische manoeuvres uit. Iets waar geen enkele vogel hem in kan overtreffen. En midden tussen als ie hongerige vogeltjes vliegt een motje. Die durft! Precies in het midden van het grasveld fladdert hij daar maar wat rond, Alsof verdwaald. Misschien was het aangeslagen door de plotselinge intrede van de herfstige kou of zal hij doorhebben dat zijn leven zo omringt door de vele koolmezen niet zeker is?”
© Jacqueline Speelman, 2024, all rights reserved
Privacy verklaring